امروز مورد بحث ما تاکتیکهای هجومی در فوتبال است.فوتبالی که روز به روز متنوعتر می شود و تاکتیکهایش پیشرفته تر تا جذابتر بنماید.

تاکتیک به طور خاص در فوتبال از هر نوعی که باشد در دو قسم می گنجد:یکی تاکتیکهای دفاعی و یکی هم تامتیکهای هجومی.

تاکتیکهای دفاعی از آن دسته از مأموریتهایی در فوتبال است که نتیجه اش گل نخوردن تیم یا لااقل کم کردن فشار بر روی تیم خودی است.

بااینکه در گذشته چندنمونه از تاکتیکهای دفاعی را شرح دادیم اما دامه بحث تاکتیکهای دفاعی ضرورتی اجتناب ناپذیر بود لکن امروز برای اینکه دوستان از ما تاکتیکهای هجومی را خواستار بودند مختصری در این باب قلم می زنیم:

شاکله اصلی تاکتیکهای هجومی بالا بردن قدرت تملک توپ تیم خودی و در نهایت گل زدن به حریف است.موارد متعددی از آیتمهای فوتبال هجومی می باشد مثل "اورلپ" .

در فوتبال اروز اورلپ مثل دهه ۸۰ یا ۹۰ میلادی برش ندارد.

تیمهای امروزی با قرار دادن ساختمان محکمی از مدافعین و خوراندن مفهوم "تیم دفاعی"به بازیکنان(یعنی اینکه برای دفاع کردن همه مسئولند نه فقط خط دفاع!)راه را برای گوشه خواران(کنایه از اورلپ!)بسته اند...

چیزی که امروز به شدت در فوتبال معنا دارد تعدد پاس و بازی با همه مناطق زمین و استفاده از نقاطی برای حمله که حریف فکر آن هم نمی کند،هست.یکی از بزرگترین تفکراتی که در این راستا وجود دارد بردن بازی به عرض است و به اصطلاح عوام"باز کردن بازی"است.

این تفکر برگرفته از این حقیقت است که همه ی تیمها(حتی سرسخت ترین مدافعان)در مقابل پاسهای متوالی و بدون اشتباه به شرط باز شدن بازی اشتباه می کنند و باید تاوان دهند.

باز کردن بازی زمانی تحقق می یابد که ما در منطقه ای که فعلاًدر آن هستیم  علاوه بر بازیکنان خودی  بازیکن حریف هم وجود دارد حالا ما برای اینکه بتوانیم راحتتر بازی کنیم توپ را جایی می بریم که حریف در آن حضور ندرد یا کمتر حضور دارد.

عموماً یک پاس عرضی بلند از نزدیکیهای خط طولی به موازات خط وسط زمین به آن طرف از بهترین نمونه ی باز کردن بازی است.

مفهوم باز کردن بازی را "تعویض منطقه بازی"هم می گویند چون همان طور که گفته شد ابتدا ما در منطقه ای بازی می کنیم که به اصطلاح(شلوغ)است پس ما با عوض کردن منطقه بازی توپ را از منطقه شلوغ به منطقه(خلوت) می فرستیم تا در ادامه حمله مزاحمی مثل مدافعان حریف نداشته باشیم.